قالب لاستیک, مقالات

سیلیکون ، یک ماده دوست داشتنی

سیلیکون

آیا سیلیکون زیست تخریب پذیر است؟

خیر ، سیلیکون قابل تجزیه و به‌طبع زیست تخریب پذیر نیست – حداقل در طول عمر طبیعی انسان این اتفاق نخواهد افتاد – اما اغلب به عنوان یک گزینه ای که سالم و سازگار با محیط زیست است ، معرفی می شود که تا حد زیادی نیز صحیح است.

سیلیکون دور ریز کمتری دارد و مواد شیمیایی و یا سمی بسیار کمتری را به ذخایر معدنی و آشامیدنی وارد میکند. بنابراین گزینه ی مناسبی برای نگهداری و پخت و پز مواد غذایی می باشد. به راحتی و به دفعات مکرر می توان از این ماده به جای پلاستیک‌های معمولی استفاده کرد. به عنوان مثال یک کیسه از جنس سیلیکون را می توان بارها و بارها ، به جای کیسه‌های پلاستیکی یکبار مصرف استفاده کرد.

به طور کلی ، اگر از سیلیکون به جای یک ماده پلاستیکی یکبار مصرف استفاده شود ، می تواند انتخاب سازگارتری با محیط زیست باشد. مواد سیلیکونی بازیافت پذیری کم ، تقریبا غیر قابل تجزیه بودن از نظر بیولوژیکی و دارای اثرات مضر احتمالی برای سلامتی هستند. باوجود اینکه این مواد به اندازه شیشه ، پارچه یا کیسه های پارچه ای مومی یا حتی بسته بندی‌های فولادی ضد زنگ ، به راحتی قابل بازیافت ( فلز و شیشه) یا زیست تخریب پذیر (پارچه ای) نیستند.

تفاوت اصلی پلاستیک با سیلیکون در ساخت آن است. همانطور که از نام آن پیداست ، اساس سیلیکون مبتنی بر سیلیس است اما شامل ترکیبات پتروشیمی نیز هست ، در حالی که پلاستیک ها کاملاً از مواد مشتق شده از سوخت های فسیلی ساخته می شوند.

سیلیکون چیست؟

سیلیکون‌ها را اغلب با نام لاستیک می شناسند. اگرچه لاستیک مانند است ، اما تفاوت های زیادی با هم دارند. سیلیکون از نظر فنی الاستومر است.

سیلیکونی که در قالب سازی از آن استفاده میشود ، از ماده سیلیکون ورز داده شده به همراه هیدروکربن تولید شذده است. هیدروکربن همان ماده ای است که به سیلیکون ویژگی های مفید یک پلاستیک را می دهد. برخی از افراد می گویند چون سیلیكون به خوبی ترکیب شده است ، ایمنی کافی دارد ، اما برخی دیگر نگران این هستند كه هنوز موادی در سیلیکون وجود دارد كه بتواند وارد مواد غذایی شود ، به خصوص كه از این ماده در ظروف آشپزی نیز استفاده می شود ، و با دماهای بالا در تماس است.

از نظر علمی ، سیلیکون ترکیب بزرگی از پلیمرهای مرتبط با بخش اصلی اتمهای سیلیسیم و اکسیژن متناوب است. سیلیکون یک عنصر نیمه فلزی در جدول تناوبی است و به خودی خود در جهان طبیعی یافت نمی شود ، اما به به واسطه ی نیمه هادی بودن تراشه های رایانه و استفاده از سیلیکون در این رشته ، شناخته شده است.

به طور مثال برای پخت یک ورق سیلیکونی ؛ که بسیار در بین عموم مردم رایج است ، سیلیس (SiO2) را تا دمای بسیار بالا گرم می کنیم. این کار باعث میشود که اتم های اصلی سیلیکون را از اکسیژن پیوند داده شده ، جدا کنیم. بهد از این مرحله آنچه که باقی مانده ، سیلیکون است (فقط Si). سپس این ماده با هیدروکربن ها که معمولاً از سوخت های فسیلی بدست می آیند مخلوط می شود و یک مونومر ایجاد می شود و سپس به یک پلیمر پیوند می خورد.

میزان خالص بودن این فرآیند ، مرغوب بودن و کیفیت سیلیکونی که در انتها به دست می آید را تعیین میکند.

آیا سیلیکون یک انتخاب سالم و سلامت میباشد؟

سیلیکون به طور گسترده ای توسط سازمانهایی مانند بهداشت کانادا و سازمان غذا و داروی ایالات متحده به عنوان یک ماده بی خطر پذیرفته می شود. سازمان بهداشت کانادا توصیه کرده است که هیچ خطری برای سلامتی در ارتباط با ظروف سیلیکونی وجود ندارد و لاستیک سیلیکون با غذا یا نوشیدنی واکنش نشان نمی دهد یا بخارات خطرناکی تولید نمی کند.

با این حال ، مطالعات زیادی در مورد سیلیکون انجام نشده است. طی مطالعه‌ای که بر روی مواد افزودنی و آلاینده های غذایی انجام گرفت نشان داد که سیلوکسان ها می توانند تا حدی به مواد غذایی ، به ویژه غذاهای چرب و غذاهایی که در دمای بالا ، بالاتر از 300 درجه فارنهایت ، وارد شوند.

این مسئله که آیا این سیلوکسان ها اثراتی بر سلامتی دارند هنوز مورد بحث است و به کیفیت سیلیکون بستگی دارد. بنابراین عنوان کردن یک قانون کلی که برای انواع سیلیکون قاطعیت داشته باشد نیز دشوار است.

با وجود همه‌ی این دلایل نگرانی کمتری برای آشپزان در مورد استفاده از سیلیکون در دمای پایین و مدت زمان کوتاه وجود دارد. به طور مثال به کار بردن لوازمی مانند کفگیر و لیسک ، ملاقه‌های سیلیکونی یا قسمت بالایی نوک بطری شیر کودکان که داخل دهان قرار میگیرد و یا هر وسیله‌ای که برای مدت طولانی با غذاهای چرب یا بسیار داغ تماس نداشته باشد.

مشخصات اصلی سیلیکون

سیلیکون از مزایای با اهمیت پلاستیک ها برخوردار است. به این دلیل است که می تواند به طیف گسترده ای از قالب ها در اندازه های مختلف تبدیل شود. می تواند نرم یا سفت باشد و اضافات و دور ریز کم و مشخصی داشته باشد.

این ماده بسیار انعطاف پذیر است. یعنی می تواند شفاف باشد یا دارای رنگهای روشن یا تیره باشد. اشعه ماورا بنفش محصولات و مواد سیلیکونی را مورد اثرات تخریبی قرار نمی دهد و میتوان گفت که تقریباً ضد آب است. اما در برابر گازها نفوذ پذیر است که این به معنی مفید بودن آن در تجهیزات پزشکی میباشد.

مقاومت مواد سیلیکونی در برابر حرارت بسیار بیشتر از اکثر پلاستیک ها است. این خاصیت ، همراه با نچسب بودن و تمیز کردن آسان آن ، به این معنی است که علاوه بر موارد فوق ، برای تجهیزات آشپزخانه نیز بسیار محبوب است.

سیلیکون

آیا در بین مواد مختلف سیلیکون یک انتخاب بهینه تر است؟

بستگی دارد اگر به جای پلاستیک یکبار مصرف که به راحتی قابل بازیافت نیست ، از سیلیکون استفاده شود ، انتخاب بهتری است ، زیرا چندین بار قابل استفاده است. همچنین ، پلاستیک ها به میکروپلاستیک تجزیه می شوند که در نهایت در منابع آب و خاک ما قرار می گیرند و به اقیانوس و بدن موجودات آبزی و در نهایت به بدن انسان راه پیدا می کنند.

اهمیت این مواد این است که سیلیکون ها به این شکل تجزیه نمی شوند و اینگونه اثرات مخرب را ندارند. با تمام این تفاسیر هنوز هم ، ظروف شیشه ای که می تواند به راحتی بازیافت شود ، یا یک کیسه کاغذی که زیست تخریب پذیر هستند ، همگی گزینه های بهتری هستند.

اما زمانیکه قصد استفاده از ظرف پلاستیکی سخت تری برای نگهداری مواد غذایی را داشتید ، بهتر است از شیشه (مخصوصاً برای مکان‌های گرم) یا ظروف پلاستیکی 1 PET یا 2 HDPE (برای دمای اتاق یا وسایل سردتر) استفاده کنید. چزا که هر دوی این مواد راحت تر از سیلیکون بازیافت می شوند.

ترکیبات زیست تخریب پذیر

سیلیکون مانند سایر ترکیبات ساخته شده توسط انسان تجزیه بیولوژیکی نمی کند. بنابراین مانند پلاستیک ها ، سیلیکون ها را نیز در یک محل دفن زباله قرار می دهند و با گذشت زمان تکه تکه می شوند اما به طور کامل تخریب نمی شوند.

برخی تحقیقات به پلی یورتان حاوی سیلیکون اشاره دارد که از مواد زیست سازگار ساخته شده است. این مواد می توانند به باکتری های موجود اجازه دهند تا بتوانند آن را هضم کنند. بنابراین گرچه در این مرحله سیلیکون ماده قابل تجزیه بیولوژیکی نیست ، اما اگر از مواد تشکیل دهنده مختلف ساخته شده باشد ، احتمال وجود آن وجود دارد که به راحتی تجزیه شود.

نحوه استفاده مجدد از سیلیکون

گرچه سیلیکون به راحتی قابل بازیافت نیست ، اما چند روش وجود دارد که می تواند احتمال بازیافت آن را بالا برد. پس از طی چند مرحله می توان سیلیکون قدیمی را مجدد در خانه استفاده کنید.

ابتدا سیلیکون را برش داده و خرد کنید و سپس سیلیکون تازه را به صورت پودر یا مایع از بازار تهیه کرده و به سیلیکون های کهنه اضافه کنید. اینکه چه مقدار سیلیکون جدید برای مخلوط شما لازم است به نوع سیلیکونی که می خواهید بازیافت کنید بستگی دارد. سپس ، سیلیکون باید در قالب قرار گرفته و پخت شود. سیلیکون قدیمی در واقع یک نوع تقویت کننده برای مرغوب تر بودن جنس کالای جدید شماست.

سیلیکون را می توان به عنوان بستری برای زمین بازی ، با رنده کردن و پخش کردن آن روی زمین زیر وسایل بازی کودک خود ، استفاده کنید. روش دیگر برای استفاده مجدد از آن به این گونه است که آن را به اندازه دلخواد بریده و به عنوان زیر قابلمه‌ای و یا قرار دادن اجسام داغ روی آن استفاده کنید. استفاده از آن در تجهیزات باغبانی نیز بسیار رایج است چرا که سیلیکون به راحتی قابل پاکسازی و شست و شو می باشد.

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *